Cfrtjryk

Eryk I Krwawy Topór (ang. Eric Bloodaxe, stnord. Eiríkr blóðöx, isl. Eiríkur blóðöx, norw. Eirik Blodøks; ur. ok. 885, zm. 954) – drugi król Norwegii i najstarszy syn pierwszego króla, Haralda Pięknowłosego.

Życie |

Moneta Eryka. Na awersie napis ERIC REX (łac. król Eryk). Muzeum Brytyjskie

W roku 920, jeszcze jako następca tronu, zorganizował i poprowadził wyprawę wikingów do Bjarmaland w dzisiejszej północnej Rosji. W 930 jego ojciec, Harald Pięknowłosy, abdykował na jego rzecz, a jego młodszym braciom nadał księstwa^[1]. Krótko po objęciu władzy Eryk popadł w poważny konflikt z braćmi i zabił ich. Ze względu na ten fakt łacińskie kroniki wspominają o nim jako o fratris interfector (łac. zabójca braci). Także jego przydomek Krwawy Topór odnosi się właśnie do jego bratobójstwa i zamiłowania do zabójstw.

Okrucieństwa Eryka skłoniły możnych norweskich do sprowadzenia w 934 roku z Anglii nieślubnego syna Haralda I Pięknowłosego, Haakona I Dobrego, aby obalić jego rządy. Podburzona przez Haakona ludność strąciła Eryka z tronu.

Eryk próbował potem jeszcze odzyskać tron i stawał na czele wielu kampanii przeciw bratu. W końcu wraz z najbliższą rodziną został wypędzony z Norwegii i zamieszkał na Orkadach na północy Szkocji, a później w Yorku. Został tam ciepło przywitany przez króla Anglii Athelstana, który nawet koronował go na króla Nortumbrii w 947 roku. Athelstan zaopatrywał Eryka w wojsko, broń i twierdzę, które według niego miały mu pomagać w obronie przed ciągłymi najazdami Szkotów oraz Irlandczyków. Eryk Krwawy Topór sprawował funkcję króla Nortumbrii przez 9 lat.

W 954 przeciw Erykowi uknuto spisek. Podstępem został on wydalony z Nortumbrii i rozpoczął wojnę z Oswulfem, który został jej władcą. Eryk zginął w bitwie pod Brunanburg^[1] w Anglii.

Genealogia |

Przypisy |

p • d • e Władcy Norwegii Władcy legendarni Ynglingowie Halfdan I Biały (640–700) • Eystein Halfdansson (700–730) • Halfdan II Łagodny (730–784) • Gudrød Myśliwy (784–821) • Olaf (821–840) • Halfdan III Czarny (840–860) Królestwo Norwegii Ynglingowie Harald I Pięknowłosy (872–930) • Eryk I Krwawy Topór (930–935) • Haakon I Dobry (935–961) • Harald II Szara Opończa (961–976) Skjoldungowie Harald Sinozęby (961–987) • Swen Widłobrody (987–995) • Haakon Sigurdsson (970/975–995) Ynglingowie Olaf I Tryggvason (995–1000) Skjoldungowie Swen Widłobrody (1000–1014) • Eryk z Lade (1000–1015) • Swen z Lade (1000–1015) Ynglingowie Olaf II Haraldsson (1015–1028) Skjoldungowie Knut Wielki (1028–1035) • Haakon Eiriksson (regent 1028–1029/1030) • Swen Knutsson (1030–1035) • Ælgifu (regentka 1030–1035) Ynglingowie Magnus I Dobry (1035–1047) Ród króla Haralda Harald III Srogi (1045–1066) • Magnus II Haraldsson (1066–1069) • Olaf III Pokojowy (1067–1093) • Haakon Magnusson (1093–1094) • Magnus III Bosy (1093–1103) • Olaf Magnusson (1103–1115) • Eystein I Magnusson (1103–1123) • Sigurd I Krzyżowiec (1103–1130) • Magnus IV Ślepy (1130–1135) • Harald IV Gille (1130–1136) • Sigurd II Gęba (1136–1155) • Inge I Garbaty (1136–1161) • Eystein II (1142–1157) • Magnus Haraldsson (1142–1145) • Haakon II Barczysty (1157–1162) • Magnus V (1161–1184) Ród króla Sverrego Sverre Sigurdsson (1184–1202) • Haakon III (1202–1204) • Guttorm Sigurdsson (1204) • Inge II Baardsson (1204–1217) • Haakon IV Stary (1217–1263) • Haakon Haakonsson Młody (1240–1257) • Magnus VI Prawodawca (1263–1280) • Eryk II Wróg Księży (1280–1299) • Haakon V Długonogi (1299–1319) Folkungowie Magnus VII Eriksson (1319–1343/1355) • Haakon VI Magnusson (1343–1380) • Olaf IV (1380–1387) Unia kalmarska Estrydsenidzi Małgorzata (1387–1412) Gryfici Eryk III Pomorski (1396–1442) Wittelsbachowie Krzysztof Bawarski (1442–1448) Dynastia Bonde Karol I Knutsson Bonde (1449–1450) Oldenburgowie Chrystian I (1450–1481) • Bezkrólewie (1481–1483) • Jan (1483–1513) • Chrystian II (1513–1523) • Fryderyk I (1523–1533) • Olav Engelbrektsson (regent 1533–1536) Królestwo Danii i Norwegii Oldenburgowie Chrystian III (1534/1536–1559) • Fryderyk II (1559–1588) • Chrystian IV (1588–1648) • Fryderyk III (1648–1670) • Chrystian V (1670–1699) • Fryderyk IV (1699–1730) • Chrystian VI (1730–1746) • Fryderyk V (1746–1766) • Chrystian VII (1766–1784) • Fryderyk VI (1784–1814) Królestwo Norwegii Oldenburgowie Christian Frederik (regent 1814) • Christian Frederik (1814) Unia szwedzko- norweska Oldenburgowie Karol II (1814–1818) Bernadotte Karol III Jan (1818–1844) • Oskar I (1844–1859) • Karol IV (1859–1872) • Oskar II (1872–1905) Królestwo Norwegii Oldenburgowie Haakon VII (1905–1957) • Olaf V (1957–1991) • Harald V (od 1991)