Głowa
Głowa szarańczaka
Głowa człowieka
Głowa (łac. caput) – część ciała zwierząt, zajmująca u człowieka i u innych ssaków szczytowe umiejscowienie (ewentualnie przednie).
Szyja (collum) stanowi podporę dla głowy oraz drogę łączącą ją z tułowiem i kończyną górną.
Kostne rusztowanie głowy stanowi czaszka (cranium), zapewniająca ochronę zawartego w niej mózgu (cerebrum). W obrębie przedniej części czaszki, tzw. trzewioczaszki, osadzony jest narząd wzroku oraz początek dróg: pokarmowej i oddechowej. W części skroniowej czaszki znajduje się narząd słuchu. Głowa dorosłego człowieka waży około 4–5 kg
U niektórych stawonogów (skorupiaki i szczękoczułkowce) wykształcił się głowotułów. U skorupiaków jest to część ciała powstała ze zrośnięcia się głowy z częścią segmentów tułowia (1-5), gdzie odcinek głowowy nie jest podzielony na segmenty. U szczękoczułkowców głowotułów powstał w rozwoju osobniczym. Głowa zrosła się ze wszystkimi segmentami tułowia. U większości grup brak podziału na segmenty (szczątkowa segmentacja występuje u solfug).
Od wyrazu "głowa" w wielu językach pochodzą pojęcia określające rzeczy uznane za najważniejsze dla czegoś, jak głowa państwa czy wywodzące się z łac. caput wyrazy kapitan, kapituła.
Zobacz też |
- cefalizacja
- mięśnie głowy
Blemmjowie – legendarni ludzie bez głów- ścięcie głowy
- głowizna
Bibliografia |
- Wojciech Baturo: Biologia. Encyklopedia Szkolna PWN. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 223. ISBN 978-83-01-15891-0.
Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.
Kontrola autorytatywna (obszar anatomiczny):
LCCN: sh85059468
GND: 4128931-6
BnF: 11975932m
BNCF: 7984
BNE: XX525868
- WorldCat