Arnaldo Forlani
| ||
 | ||
| Data i miejsce urodzenia | 8 grudnia 1925 Pesaro | |
Premier Włoch | ||
| Okres | od 18 października 1980 do 28 czerwca 1981 | |
| Przynależność polityczna | Chrześcijańska Demokracja | |
| Poprzednik | Francesco Cossiga | |
| Następca | Giovanni Spadolini | |
Minister spraw zagranicznych Włoch | ||
| Okres | od 29 lipca 1976 do 4 sierpnia 1979 | |
| Przynależność polityczna | Chrześcijańska Demokracja | |
| Poprzednik | Mariano Rumor | |
| Następca | Franco Maria Malfatti | |
| Odznaczenia | ||
  | ||
Prezydent Sandro Pertini i ministrowie rządu Arnalda Forlaniego (1980)
Arnaldo Forlani (ur. 8 grudnia 1925 w Pesaro) – włoski polityk, przywódca Chrześcijańskiej Demokracji, wieloletni parlamentarzysta i minister, były premier Włoch.
Życiorys |
Ukończył studia prawnicze. W 1948 zajął się działalnością polityczną jako sekretarz prowincjonalny chadecji w Pesaro. Stopniowo awansował w hierarchii partyjnej, od 1954 był członkiem władz centralnych. Dwukrotnie (1969–1973 i 1989–1992) pełnił funkcję jej sekretarza (przewodniczącego)[1].
Zasiadał w radzie miejskiej Pesaro, a także w radzie prowincji. W latach 1958–1994 sprawował mandat posła do Izby Deputowanych III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X i XI kadencji. Od 1989 do 1994 był jednocześnie członkiem Parlamentu Europejskiego III kadencji, należąc do grupy Europejskiej Partii Ludowej[2].
Pod koniec lat 60. był ministrem ds. przedsiębiorstw państwowych i do kontaktów z ONZ w dwóch gabinetach, na czele których stał Mariano Rumor. Premier Aldo Moro powierzył mu tekę ministra obrony w swoim czwartym i piątym rządzie (1974–1976). W trzecim, czwartym i piątym gabinecie Giulia Andreottiego (1976–1979) kierował resortem spraw zagranicznych.
Pomiędzy 18 października 1980 a 28 czerwca 1981 sprawował urząd premiera Włoch. Stał na czele rządu tworzonego przez koalicję chadeków, socjalistów, socjaldemokratów i republikanów[3]. W latach 1983–1987 w dwóch rządach Bettina Craxiego pełnił funkcję wicepremiera.
Arnaldo Forlani należał do najbardziej wpływowych polityków lat 80. i początku lat 90. Z tego okresu pochodzi akronim CAF, od nazwisk Bettina Craxiego, Giulia Andreottiego i właśnie Arnalda Forlaniego, symbolizujący domniemany układ tych polityków (liderów chadecji i socjalistów) w celu podporządkowania sobie sceny politycznej[4][5]. Karierę polityczną przywódcy chadeków przerwała seria afer korupcyjnych (tzw. Tangentopoli). Arnaldo Forlani został oskarżony o nielegalne finansowanie partii w ramach tzw. sprawy Enimont, w procesie karnym skazano go za to na karę dwóch lat i czterech miesięcy pozbawienia wolności[6]. Był również skazany na karę trzech lat pozbawienia wolności za rzekome przyjmowanie łapówek w zamian za kontrakty drogowe, jednak w wyniku odwołania został od tych zarzutów w całości uniewinniony[7].
Przypisy |
↑ Leaders of Italy (ang.). terra.es. [dostęp 13 lutego 2011].
↑ Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 13 lutego 2011].
↑ Skład rządu Arnalda Forlaniego na stronie Rządu Republiki Włoskiej (wł.). [dostęp 13 lutego 2011].
↑ Sebastiano Messina: Tra Forlani e Andreotti spuntò l'"arcicattolico" (wł.). la Repubblica.it, 22 marca 1999. [dostęp 13 lutego 2011].
↑ W.V. Harris: Italy: Purgatorio (ang.). nybooks.com. [dostęp 13 lutego 2011].
↑ Arnaldo Forlani (wł.). biografieonline.it. [dostęp 13 lutego 2011].
↑ Tangenti, assolto Forlani La telefonata di Casini (wł.). corriere.it, 16 stycznia 2004. [dostęp 13 lutego 2011].
Bibliografia |
- Nota biograficzna na stronie Ministerstwa Spraw Zagranicznych Włoch (ang.). [dostęp 13 lutego 2011].
| ||||||||
Kontrola autorytatywna (osoba):
ISNI: 0000 0000 2526 4484, 0000 0000 7881 956X
VIAF: 55588507
LCCN: n85175821
GND: 134002350
BnF: 122527038
SUDOC: 074649043
NKC: skuk0002495
- WorldCat
