Kotowina
| ||
Państwo | ||
Województwo | podlaskie | |
Powiat | suwalski | |
Gmina | Bakałarzewo | |
Liczba ludności (2015) | 62 | |
Strefa numeracyjna | (+48) 87 | |
Kod pocztowy | 16-423 | |
Tablice rejestracyjne | BSU | |
SIMC | 0753314 | |
Położenie na mapie gminy Bakałarzewo Kotowina | ||
Położenie na mapie powiatu suwalskiego Kotowina | ||
Położenie na mapie województwa podlaskiego Kotowina | ||
Położenie na mapie Polski Kotowina | ||
Kotowina – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Bakałarzewo.
Wieś istniała już w XVI w., będąc składową dóbr douspudzkich (bakałarzewskich). Najstarsza wzmianka dotycząca miejscowości pochodzi z 1607 r. [1]
W 1609 roku Kotowina została przekazana na własność parafii bakałarzewskiej. Wieś nie była bogata, w 1804 roku proboszcz bakałarzewski ks. Jakub Żyźnowski stwierdza: "grunt tej wioski jest podły, wychodzący samymi piaskami. Ma dość bagien nieużytecznych".
W 1866 roku w wyniku reformy uwłaszczeniowej Kotowina przestała być własnością parafii bakałarzewskiej.
W 1939 roku (noc z 8 na 9 września) miejscowość została całkowicie zniszczona przez Niemców. Po wojnie wieś została stopniowo odbudowana. W 1966 roku w Kotowinie znajdowało się 16 budynków mieszkalnych. W 1970 roku wieś obejmowała 83 osoby, natomiast w roku 1980 liczba mieszkańców spadła do 65 osób. [2]
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
W Kotowinie działają trzy gospodarstwa agroturystyczne. Wieś jest również siedzibą fundacji "Pomóż mi".
W pobliżu miejscowości położony jest florystyczny rezerwat przyrody Ruda o pow. 3,38 ha, chroniący wilgotne łąki oraz lasy łęgowe w dolinie Rospudy wraz z ich typową florą i fauną[3]. Na terenie rezerwatu można spotkać rzadkie rośliny: wielosił błękitny, pełnik europejski, żłobik koralowy, lipiennik Loesela, kruszczyk błotny, stoplamek krwisty i bałtycki. [4]
Bibliografia |
- Tomasz Naruszewicz, Miejscowości ziemi bakałarzewskiej, Bakałarzewo 2014
Przypisy |
↑ AD Łomża, zesp.I, sygn. 9, k. 82; T. Naruszewicz, Dzieje dekanatu olwickiego w XVIII w. Praca doktorska napisana w Instytucie Historii i Nauk Politycznych Uniwersytetu w Białymstoku pod kierunkiem naukowym prof. Józefa Maroszka, obroniona w 2014 r., s 254, 258
↑ Tomasz Naruszewicz, Miejscowości ziemi bakałarzewskiej, Bakałarzewo 2014, s. 231-238
↑ Rozporządzenie Nr 13/07 Wojewody Podlaskiego z dnia 14 września 2007 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody .
↑ P. Fiedorowicz, W królestwie storczyków, "Jaćwież", 2001, nr 16, s. 28.
| ||||||||||||||