Cfrtjryk

Emblemat OAS

Organizacja Tajnej Armii, Organisation de l’Armée Secrète, OAS – francuska grupa terrorystyczna działająca w latach 1961-62^[1].

Spis treści

1 Historia

2 Organizacja
- 2.1 Struktura dowodzenia
- 2.2 Ważniejsi oficerowie
- 2.3 Będący w Algierii
  - 2.3.1 Dystrykt Oranu
  - 2.3.2 Dystrykt Algieru
  - 2.3.3 Dystrykt Konstantyny
- 2.4 Francja macierzysta
  - 2.4.1 Gujana Francuska
- 2.5 Grupa Hiszpańska
  - 2.5.1 OAS-Madryt

3 Przypisy

4 Bibliografia

5 Zobacz też

Historia |

Została założona w lutym 1961 roku w Madrycie. Jej liderem był generał Raoul Salan będący jednym z liderów nieudanego puczu z kwietnia tego samego roku^[2]. Głównym celem Organizacji Tajnej Armii było powstrzymanie procesu dekolonizacji imperium francuskiego (ze szczególnym uwzględnieniem obszaru Algierii). Organizacja błędnie utożsamiana jest wyłącznie ze skrajną prawicą. W jej skład weszli reprezentanci całego szeregu nurtów ideowych i politycznych.Generał Salan identyfikował się jednoznacznie jako socjalista i republikanin, Georges Bidault, prezydent Narodowej Rady Ruchu Oporu, politycznej przybudówki OAS, łączył chrześcijańską demokrację z hiszpańskim republikanizmem. Głosy wsparcia płynęły także ze strony najbliższych współpracowników Charles’a de Gaulle’a, m. in. od francuskiego premiera Michel'a Debré^[3].

Członkowie grupy przeprowadzili szereg zamachów bombowych i morderstw na terenie Francji i Algierii. Obiektem nieudanego zamachu był między innymi prezydent Charles de Gaulle^[1]. Już po ogłoszeniu niepodległości przez Algierię, w lipcu 1962 roku przeprowadziła serię zamachów w Oranie. Fala terroryzmu w wydaniu OAS sprowokowała oddziały regularnej armii algierskiej i cywilnych Algierczyków do ataków na pozostałych w kraju Francuzów. Akty przemocy doprowadziły do masowego (z kraju wyjechało 900 tysięcy osób) exodusu ludności francuskiej z terenów byłej kolonii^[4]. Wraz z exodusem Francuzów z Algierii doszło do przeniesienia struktur Organizacji Tajnej Armii do Francji gdzie jeszcze w tym samym roku została ona rozbita w wyniku działań francuskich służb. Członkowie rozbitej grupy zmienili nazwę na Komitet Ruchu Oporu i przenieśli swoje działania na obszar Europy. Na czele Krajowego Komitetu Ruchu Oporu stanął Georges Bidault. Także ta grupa zaprzestała działalności, spowodowane było to jej rozbiciem przez policję w połowie lat 60^[1].

Jeden z terrorystów OAS, Georges Watin, był prawdopodobnie pierwowzorem postaci Szakala z powieści Fredericka Forsytha^[5].

Organizacja |

Struktura dowodzenia |

Grupa	Rola	Szef	Skład
ODM Organisation-Des-Masses Organizacja Mas	Rekrutacja	Pułkownik Jean Gardes Michel Leroy	–
APP Action-Psychologique-Propagande Akcja Psychologiczno-Propagandowa	Propaganda	Jean-Jacques Susini	-Komando Z (Z od Jean-Marcel Zagamé, dowódcy polowego)
ORO Organisation-Renseignement-Opération Organizacja Wywiadu i Planowania -BCR Centralne Biuro Wywiadowcze - BAO Biuro Planowania Akcji	Planowanie i Wywiad	Jean-Claude Perez Jean Lalanne (BCR) Roger Degueldre (BAO) Albert Dovecar (Delta 1)	-Komando Delta (D od Roger Degueldre, dowódcy) Delta 1 Delta 2 Delta 3

Ważniejsi oficerowie |

Generał Raoul Salan

ps. „Soleil” („Słońce” od Ludwika XIV)

Szef Sztabu

Generał Paul Gardy

Szef sztabu

pułkownik Godard

Szef pomocy medycznej

Doktor Jean-Claude Perez

Dyrektor ORO

kapitan Jean-Marie Curutchet

Dyrektor ORO (zastąpiony przez Pereza)

Pułkownik Jean Gardes

Dyrektor ODM

Jean-Jacques Susini

Dyrektor APP

Będący w Algierii |

Dystrykt Oranu |

Generał Edmond Jouhaud

Dowódca Oddziałów „Guillaume”

Pomoc Medyczna

Charles Micheletti

Cywile

Pułkownik Dufour

Zmiennik Gen. Jouhaud’a

Generał Gardy

Kapitan Pierre Sergent